بیان مساله: نقش عوامل روحی-روانی در بروز برخی از بیماری های پوستی مخاطی به خوبی آشکار شده ولی در مورد بیماری لیکن پلان دهانی هنوز نقش این عوامل به ویژه استرس مورد ارزیابی دقیق قرار نگرفته است.هدف: هدف از این پژوهش بررسی اهمیت استرس در بروز لیکن پلان بود.مواد و روش: در این بررسی مقطعی نمونه ها به روش Case control انتخاب شدند. گروه شاهد 47 فرد سالم بی هیچ آسیب مخاطی و گروه مورد 52 بیمار مبتلا به لیکن پلان دهانی (28 بیمار مبتلا به لیکن پلان اروزیو و 24 بیمار مبتلا به لیکن پلان رتیکولر)، که بیماری آنها با بیوبسی ثابت شده بود و از نظر سنی و جنسی با گروه شاهد یکسان سازی شده بودند را در بر می گرفت. آزمون های General Health Questionnaire (GHQ12) و PSS (Precived stress scale) برای ارزیابی استرس در بیماران مبتلا به لیکن پلان دهانی گروه شاهد استفاده شد. سپس نتایج با آزمون های آماری کروسکال والیس و من ویتنی واکاوی شد و p<0.05معنادار در نظر گرفته شد.یافته ها: بیماران مبتلا به لیکن پلان اروزیو استرس بالاتری از گروه شاهد داشتند (p<0.05 و z=4.123). گروه بیماران مبتلا به لیکن پلان رتیکولر هم استرس بالاتری نسبت به گروه شاهد داشتند (p<0.05 و Z=5.891) اما در مقایسه میان بیماران لیکن پلان اروزیو و لیکن پلان رتیکولر نتایج آماری معنادار نبود. نتیجه گیری: استرس در گروه لیکن پلان اروزیو و لیکن پلان رتریکولر از افراد سالم به گونه معنادار بالاتر بود و میان دو گونه لیکن پلان اروزیو و لیکن پلان رتیکولر تفاوت شدت استرس معنادار نبود. بنابراین، استرس نقشی مهم در بروز لیکن پلان دارد.

سابقه و هدف: با توجه به شیوع بیماری لیکن پلان و گزارشات متناقض از ارتباط هپاتیت C با این بیماری، به منظور بررسی رابطه عفونت هپاتیت C با لیکن پلان این تحقیق در مراجعین به بیمارستان لقمان حکیم طی سالهای 77-1376 انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقیق به روش تحلیلی از نوع مورد ـ شاهدی بر روی 32 نفر بیمار مبتلا به لیکن پلان و32  نفر شاهد که از لحاظ سن، جنس و شغل مشابه سازی شده بودند، انجام گرفت. یافته ها: در هیچ کدام از بیماران مبتلا به لیکن پلانHCV-Ab  مثبت و یا اختلال تست های کبدی مشاهده نگردید. در یک نفر از افراد گروه شاهد ((3.2%،HCV-Ab  مثبت و تست های کبدی آمینوترانسفرازها (2 برابر طبیعی) مختل بودند. در این بیمار HCV-RNA سرم با استفاده از روش PCR ارزیابی شد که مثبت گزارش شد. با آزمون دقیق فیشر چنین اختلافی معنی دار نبود. با این یافته ها ارتباطی بین لیکن پلان و هپاتیت C مشاهده نشد. نتیجه گیری و توصیه ها: احتمالا علاوه بر تفاوتهای جغرافیایی، فاکتورهایی از قبیل سن و نوع ضایعات در همراهی هپاتیتC  و لیکن پلان موثر خواهند بود. برای اثبات نتایج دقیق تر، مطالعات گسترده تری مورد نیاز است.

هدف: لیکن پلان یک بیماری التهابی پوستی-مخاطی می باشد. از عوارض آن می توان به ایجاد زخم، سوزش و ناراحتی بیمار و احتمال بدخیمی اشاره کرد. در مطالعات قبلی درمان قطعی برای ژنژویت دسکواماتیو ناشی از لیکن پلان ذکر نشده و درمان های مختلف نتایج متفاوتی داشتند، با توجه به اهمیت موضوع هدف این مطالعه نشان دادن نتیجه یک روش درمانی خاص برای این بیماری بود. گزارش مورد: خانمی 45ساله با شکایت از سوزش لثه مقاوم به درمان های معمول، به کلینیک دندان پزشکی مراجعه نمود. بیمار از نظر سیستمیک سالم بود، در معاینه داخل دهانی ضایعات سفید و قرمز در مخاط گونه ها و بوردرهای زبان مشاهده شد که با توجه به حضور خطوط ویکهام، تشخیص لیکن پلان مطرح شد. لثه ها نیز مبتلا به ژنژنویت دسکوماتیو بود. مقداری جرم و پلاک نیز در معاینه دیده شد. در ابتدا وجود دیسپلازی با انجام رنگ آمیزی تولوئیدن بلو رد شد. سپس بیمار به پریودنتیست ارجاع داده شد و تحت درمان جرم گیری، تسطیح ریشه و آموزش بهداشت دقیق قرار گرفت. جهت کنترل ضایعات ناحیه گونه و زبان از بیمار خواسته شد روزی یک آمپول تریامسینولون را به صورت دهانشویه و برای ضایعات لثه ای مقاوم تر، پماد هیدروکورتیزون را در تری گذاشته روزی دو بار هر بار 5 دقیقه استعمال کند. بیمار بعد از یک، دو و سه هفته مجدداً معاینه شد و بهبودی مشخصی از هفته اول فالوآپ شروع شده و تا هفته سوم برطرف شدن ضایعه حاصل شد. نتیجه گیری: تجویز کورتیکواستروئیدها با استفاده از روش تری، روش مناسبی برای درمان ژنژویت دسکواماتیو ناشی از لیکن پلان می باشد.

لیکن پلان یک التهاب غیر عادی پوست و موکوس ممبران با اتیولوژی و پاتوژنز تقریبا" ناشناخته می باشد. از نظر بالینی با پاپولهای چند وجهی ، ارغوانی ، خارش دار و مسطح توصیف شده و از نظر پاتولوژی با تغییرات مختلفی در اپیدرم و درم مشخص شده که از جمله آنها کراتینوسیتهای نکروتیک یا اجسام سیوات می باشند که در لایه زیرین اپیدرم و بخصوص قسمت فوقانی درم قرار می گیرند. این مطالعه بررسی سه ساله (77-1374) علائم بالینی و هیستوپاتولوژلی Lichen Planus و تعیین رابطه فعالیت بیماری با Civatte Body است که در بیمارستان سینا همدان اجرا گردیده است. مطالعه به روش مقطعی - تحلیلی و بر روی 106 پرونده بیمار مبتلا به لیکن پلان انجام گردید. در این مطالعه نتایج نشان داد 8/78% کل اجسام سیوات دیده شده و درم در فاز فعال بیماری بودند و این درصد در مورد اپی درم 2/88% بوده است که با توجه به آزمون آماری دقیق فیشر (P value<0.001) ارتباط معنی داری بین تعداد اجسام سیوات و فعالیت بیماری وجود دارد. از طرف دیگر فعالیت بیماری ارتشاح باند شکل نیز دارد. همچنین این مطالعه نشان داد هرچه تعداد اجسام سیوات در درم بیشتر بوده در اپی درم نیز این اجسام بیشتر دیده شده است. هرچه تعداد اجسام سیوات بیشتر باشد لیکن پلان در فاز فعال می باشد و کاهش اجسام سیوات بیانگر کاهش فعالیت و رو به بهبودی رفتن بیماری است.

لیکن پلان ٬,بیماری التهابی پوستی مخاطی مزمن است و ب هطور شایعی مخاط دهان را درگیر م یکند. هدف از این مطالعه، مرور مطالعات مربوط به علامت خشکی دهان در بیماری لیکن پلان و مکانیس مهای احتمالی موثردر ایجاد خشکی دهان در این بیماری است. روش بررسی: برای یافتن مقالات مرتبط با ل کین پلان دهانی و خشکی دهان، جس توجو از سال 1965 تا 2021 در پایگاه های امباس٬,اسکوپوس، مدلاین و وب آو ساینس انجام شد. کلمات کلیدی استفاد هشده٬,حس خشکی دهان، لیکن پلان دهان، کاهش بزاق، ک مکاری غدد بزاقی و خشکی دهان بود. درنهایت٬,مقالاتی ارزیابی شد که دارای این 2 شرط باشند: 1. مطالعاتی بالینی که ارتباط بین ل کین پلان و خشکی دهان یا زروستومیا را بررسی کرده باشند. 2. مقالاتی که روش بررسی متد و متریال آنها به درستی طراحی شده باشد. یافته ها: در این مطالعه، حدود 8 مقاله انتخاب و براساس معیارهای ورود بررسی شدند. این مقالات، به معاینات هیستوپاتولوژیک غدد بزاقی، تحلیل ترکیبات بزاق و جریان بزاق و بررسی احساس خشکی دهان ب هوسیله پرس شنامه پرداخته اند. نتیجه گیری: ارتباط بین لیکن پلان و خشکی دهان در بسیاری از مطالعات نشان داده شده است. در این زمینه، مکانیس مهای گوناگونی مطرح شده است که ازجمله آ نها م یتوان به وجود حس خشکی دهان مربوط به اختلالات موجود در سیستم اعصاب حسی مرتبط با مکانیسم التهابی و خودایمنی، تغییرترکیبات بزاق و تغییر جریان بزاق در بیماران اشاره کرد.

سابقه و هدف: ویروس هپاتیت C به عنوان عاملی مهم در ایجاد بیماری های مزمن کبدی و کارسینوم سلول های کبدی مطرح است. بسیاری از مبتلایان به این بیماری به علت علایم کلینیکی خفیف و یا حتی فقدان علایم در مرحله حاد، ناشناخته باقی مانده و در حدود 80-70% از موارد حاد هپاتیت C به عفونت مزمن تبدیل می شوند. در سال های اخیر مشخص شده که این بیماری دارای یک سری تظاهرات خارج کبدی از جمله بیماری لیکن پلان می باشد. هم چنین لیکن پلان دهانی با بیماری های کبدی خصوصا هپاتیت C گزارش شده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی مقالات منتشر شده در این زمینه و مشخص کردن ارتباط احتمالی این دو بیماری در کشورهای مختلف انجام شد تا بتوان درمان ها و خدمات بهتری به بیماران مبتلا ارایه داد.نتیجه گیری: در اکثر بررسی های انجام شده در کشورهای مختلف ارتباط بین لیکن پلان دهانی و هپاتیت C در افراد دارای این دو بیماری بیشتر از گروه های کنترل می باشد. بنابراین باید برای کلیه بیماران که با تظاهرات بیماری لیکن پلان به کلینیک های دندانپزشکی مراجعه می کنند، آزمایشات مربوط به هپاتیت C و آزمایش های عملکرد کبد درخواست شود.

زمینه و هدف: لیکن پلان بیماری مزمن پوستی ومخاطی است که با درصد شیوع 0.2-2 ذکر شده است. درنوع اروزیواین بیماری به دلیل همراه بودن با ضایعات زخمی و درد و سوزش، درمان الزامی است. متداولترین داروهای مصرفی در درمان لیکن پلان اروزیو دهانی کورتیکواستروییدها هستند که به دلیل عوارض دارویی نیاز به درمان با سایر روشها را دارد. لذا قرارشد تاروش درمان با کرایو که یک روش غیر دارویی دردرمان لیکن پلان اروزیو میباشد مورد بررسی قرار گیرد. روش بررسی: این مطالعه به صورت primary clinical study برروی 11 بیمار که شامل هفت زن وچهار مرد در محدوده سنی 27-67 سال با میانگین سنی 47 سال که دارای بیماری لیکن پلان اروزیو مخاط دهان بودند انجام شد. پس از پرکردن پرسشنامه مربوطه و اندازه گیری ضایعه و انتخاب پروب مناسب با اندازه، ناحیه، توسط عمل کننده منحمد گردید. ضایعات درهفته اول و دوم پس از درمان از لحاظ بهبودی، اریتم و التهاب، درد و سوزش مورد معاینه قرار گرفتند و در نهایت با استفاده از آزمون رتبه ای Wilcoxon نتایج بررسی شد. یافته ها: نتایج بدست آمده از طریق آزمون رتبه علامتی Wilcoxon حاکی از این است که کاهش اندازه ضایعه در هفته دوم نسبت به هفته اول از اختلاف آماری معنی داری برخوردار است (p=0.03)، کاهش اریتم و التهاب نیز در هفته دوم نسبت به هفته اول ازاختلاف آماری معنی دار برخوردار بود(p=0.007)  و همچنین کاهش درد و سوزش در هفته اول نسبت به قبل از درمان و در هفته دوم نسبت به هفته اول نیز اختلاف آماری معنی داری برخوردار بوده است (p=0.007). نتیجه گیری: طبق نتایج حاصل از این مطالعه می توان این روش را به عنوان یک روش مفید و موثر، در درمان لیکن پلان اروزیو دهانی معرفی کرد.

مقدمه: لیکن پلان از بیماری های التهابی (جلدی - مخاطی) با علت ناشناخته است. در مطالعات متعدد احتمال ارتباط لیکن پلان با بیماری های کبدی به ویژه هپاتیت B و C گزارش گردیده و نتایج متفاوتی به همراه داشته اند. در این مطالعه ارتباط بین لیکن پلان و هپاتیت B و C در درمانگاه تخصصی پوست حاج دایی شهر کرمانشاه طی سال های 84-83 مورد بررسی قرار گرفته است.مواد و روش ها: در این مطالعه مورد - شاهدی، 57 بیمار مبتلا به لیکن پلان تایید شده از طریق آسیب شناسی و 57 نفر به عنوان گروه شاهد انتخاب و بررسی شدند. آزمایش های آنتی ژنHBS  و آنتی بادیHCV  به روش الیزا انجام گردید. دو گروه از نظر توزیع سنی و جنسی همسان سازی و نتایج با آزمون کای دو در دو گروه مقایسه شدند.یافته ها: میانگین سنی در گروه بیماران 43.7 و در گروه شاهد 43.88 سال بود. در 57 بیمار مبتلا به لیکن پلان 1 نفر (%1.7) و در گروه شاهد نیز 1 نفر (%1.7) از نظر آنتی بادیHCV  مثبت بود (p=1). همچنین در 57 بیمار مبتلا به لیکن پلان 3 نفر (%5.3) از نظر آنتی ژن HBS مثبت بودند ولی در گروه شاهد هیچ کدام از این نظر مثبت نشدند (p=0.079).نتیجه گیری: به رغم این که در برخی از کشورها مانند ایتالیا همراهی لیکن پلان و هپاتیت دیده شده است اما در شهر کرمانشاه همراهی لیکن پلان و هپاتیت های B و C دیده نشد. بنابراین بررسی روتین هپاتیت B و C در بیماران لیکن پلان در این استان ضروری نمی باشد.

اگرچه لیکن پلان یک بیماری نسبتا شایع است، اما شکل خانوادگی آن ناشایع و میزان آن بین 5/1 تا 7/10 درصد در گزارش ها متغیراست. در اکثر گزارش ها فقط دو یا سه عضو خانواده مبتلا هستند، ولی گاهی اعضای بیشتری از خانواده مبتلا می شوند. در اینجا ما لیکن پلان را در یک خانواده به صورت درگیری دختر، پدر، مادر و خاله بیمار شرح می دهیم